van Titran's Ulmerik
Ja, het heeft lang geduurd voor ik weer een nieuwtje publiceerde op deze webstek, ik weet het. Maar 't is de schuld van die grote tweepoter. Hij kent net genoeg van computers om ze af en toe volledig om zeep te helpen. Maar hij heeft beterschap en meer backups beloofd.
Zou ik dan toch een tweepoter in een zak gekocht hebben?
Gisteren duld ik de tweepoters bij mij in bed (een waterbed, lekker!) maar in het midden van de nacht krijg ik zin om m'n klauwen uit te strekken, meer naar onderen toe.
Een theater! En dat voor zo'n beetje water! (naar 't schijnt kan de adel ook goed dichten, maar begin nu niet met verzoekjes tot mij te richten). 'k Zal eens demonstreren dat zelfs een kat van water niet bang is!
De RP en de ZK gedragen zich al wat normaler als ik eraan kom. Dat achterlijke geblaas is verleden tijd, en als ik grol tijdens het eten, gaan ze eerbiedig achteruit. Flink zo, RP en ZK!
De Zwarte Kat besluipen, da's een tof spelletje! Het recept is zo: ik sla de Zwarte Kat gade, en raad waar hij naartoe gaat en wanneer hij terugkomt. Da's niet moeilijk, want ZK's zijn gewoontedieren.
Ik verstop me dan ergens op het pad van terugkomst. Hij nadert en heeft me nog steeds niet in de mot. En dan! Bokkesprong! Daar heeft hij niet van terug!
Jaja, een kat die wil spelen, maakt rare sprongen.
Hij heeft ook al afgeleerd om dan flauw te doen en te beginnen blazen. Pff, net of ik hem pijn gedaan heb!
Ik heb het spelletje ook al geprobeerd met de Rode Poes (RP) maar dat lukt niet zo goed. Die is veel te wantrouwig.
Kennen jullie Ulmeraf, het konijn al? (dat ben ik als ik mijn pootjes laat hangen en met mijn tandjes F-F-F doe). Hihi, die ene tweepoter dacht al dat ik een echt konijn was. Jaja, de adel herkent men aan hun talent voor komedie.
Om mij 's avonds te vermaken hebben de tweepoters een zwart blinkend venster in huis gehaald, met allemaal dingen die bewegen en die ik dan moet pakken. Ter gelegenheid van het feest gisteren zat dat venster vol met verre familie van me, de leeuwen en tijgers. Graauww! Ik ben ook een mannetjesleeuw, maar in een mooiere kleur dan dat bleek geel!
Maar genoeg gepocht over mijn familie. Nu over mezelf. Die rake blik in de ogen, die prachtige pels, die krachtige poten... daar herkent men de ware Boskat aan!
Van geen kleintje vervaard, zelfs niet van de Zwarte Kat. Straffe koffie, als je 't mij vraagt.
En zelfs ben ik niet bang van water! De tweepoters hebben voor een vijvertje gezorgd, waar ik heerlijk uit kan drinken. Er zitten zo van die speelgoedvissen met allerlei rare kleuren in: geel, wit, oranje, rood... Zal niet lang meer duren! Eens mijn zwemles achter de rug koop ik me een snorkel en dan nemen we een frisse duik!
Het tapijt even stofzuigen, zegt hij. En dat in het midden van mijn namiddagdutje. Hoe vaak moet ik nog zeggen: schoonmaakservice is OK, maar niet tijdens mijn schoonheidsslaapje!
Weten ze nu nog niet welk een wrak ik ben als ik mijn 22,5 uur per dag niet heb?
Maar sommige tweepoters zijn wel vriendelijk, dat moet ik toegeven. Gisterenavond was hier een rosharige tweepoter die me erop wees dat ik hun ras te veel eer betuigd had door hen als "viervoeter" te betitelen. Twee maal fout! Bij deze is dat dus rechtgezet.
Maar dat maak ik zo meteen goed door een filmpje van mezelf op het web te zetten, waarin ik voor alle tweepoters demonstreer hoe je "speelt".
De tweepoters hebben namen! Die ene tweepoter heeft zelfs een naam uit de streek waar ik vandaan kom: het koude Scandinavië. Ze spreken 'm alleen bijna onverstaanbaar uit. Lelijk zelfs, als je 't mij vraagt. "Sichrit" zeggen ze en 't moet "Sieg-ried" zijn, met de juiste klemtonen en intonatie!
Ik hoop maar dat ze kunnen lezen, dan weten ze 't misschien nu.
Momenteel ben ik trouwens aan het trainen om een "pokerstaart" te ontwikkelen: een staart die roerloos blijft hangen (of staan, als u me vat) wanneer ik iets van plan ben. Ik hou jullie op de hoogte van mijn vorderingen!
En dan kan ik rustig verderslapen. Want het is weer een vermoeiende nacht geweest! Spelen, achter de zwarte en de rode poes aan zitten, eten, me wassen (zulke mooie vacht vraagt onderhoud, maar onze pa zei altijd: "arbeid adelt" en hij had nog gelijk ook).
Straks stuur ik een bode naar de dierenwinkel, om eten en speelgoed. Want die balletjes zijn wel tof, maar een beetje kat geraakt daar toch na een dag of wat op uitgekeken. (je moet 't me vergeven als ik af en toe een Hollandse uitdrukking gebruik, onze pa woont daar namelijk en er is zo'n spreekwoord met vruchten en bomen. Hoe was het ook al weer? Ah ja, de kat valt niet ver van de wilgenboom!).
's Middags heeft die ene tweepoter frietjes gebakken. Mjam! Daar ben ik verzot op, heb ik nog geleerd bij Titran's.
Mijn tweepotige dienaars blijven speciaal thuis voor mij. Elk om beurt weliswaar, maar de service lijdt daar niet onder. Ik heb ook een leuk toestel gevonden waar je uren in kan spelen!
En ik heb ook ontdekt dat
onze pa altijd gelijk had, toen hij zei "jongen, ge moet uw
personeel af en toe iets gunnen, dan bedienen ze u beter".
Die tweepoters vinden het blijkbaar leuk als ik ronkende geluidjes maak
als ze me strelen. Dan doen ze dubbel hard hun best!
Maar ik ben er wel zuinig op, hoor. Anders beginnen ze 't nog vanzelfsprekend te vinden en dan spelen ze baas voor je 't weet! En dat moeten we vermijden, niet?
3 november 2003
Maar eerst even ter zake. Ik ben geboren op 7 augustus 2003 en zoals je op deze foto's kan zien, was ik al snel een indrukwekkende kat. Wat wil je, als je mijn ma Serafina a Beetlejuice en mijn pa Skograets Aramis beziet! Ik heb dan ook een stamboom hé, ik ben een Noorse Boskat! Black tabby mackerel, alstublieft!
Op 3 november besloot ik de trein richting Lier te nemen. Ik belde daar aan bij een koppel die al wat geoefend waren in het dienen van katten.
Je kent dat wel: deuren en blikjes openen, voedsel aanzeulen, kattenbak proper maken... Ze konden het allemaal.
Boven de deur hing hun diploma van de school waar ze dat geleerd hebben. De leuze van die school luidt heel toepasselijk "Een hond heeft een baas, een kat personeel".
