Met Felix Timmermans door Lier

[16] Felix Timmermansplein, het vroegere Messenstraatje

"Terwijl zitten op de Hoge Brug de luieriken verse mosselen te eten. [...] 't gaat zwijgend en smakkend om ook smaak naar mosselen te krijgen."

Schoon Lier, 1925-1927.

Het Buyldragershuisje en het standbeeld

Op dit pleintje dat vroeger "Messenstraatje" heette vind je enkele interessante aandachtspunten:

Het buildragershuisje, dat oorspronkelijk op de Vismarkt stond. Het overkluisde de brouwersvliet en diende als gildehuis voor het buildragers-ambacht (buyldragers waren degenen die de schepen laadden en losten). In 1958 brak men het af en in 1963 werd het hier herbouwd.
Herberg "de Paardendrink". Deze ontleent zijn naam aan de drinkplaats voor paarden aan de overzijde van de straat.
Het standbeeld van Timmermans
De Fortuyn, oorspronkelijk een graanopslagplaats die "de Robyn" heette. Deed ook dienst als steenkoolopslagplaats en limonadefabriek. Let ook even op de windwijzer die vrouwe Fortuna voorstelt.
Het hoekpand (nr. 1 en 2) gedeeltelijk in Franse Renaissance-stijl, met een halfronde erker als blikvanger.

Foto 1: Buyldragershuisje met op de achtergrond de "Tigris", nu verbouwd tot luxe-appartementen.

Herinneringen aan Felix Timmermans

Op ieder die hem ooit gekend heeft, liet de Fee een diepe indruk na. Vooral natuurlijk op zijn vrienden-kunstenaars.

Zo schreef Renaat Veremans samen met oa Ernest Claes, Lode Baekelmans, Godfried Bomans en Oscar Van Rompay een boek "Herinneringen aan Felix Timmermans" (1950) dat een licht werpt op wie Felix Timmermans was.

Enkele anecdotes.

Ernest Claes en Felix Timmermans zitten op de trein. Een man had de Fee herkend en begon vervelende vragen te stellen.

Ten langen leste scheepte Timmermans de zagevent af door hem wijs te maken, dat hij het liefst "vers zagemeel riekt", en ook graag "witte wollen kousen aan zijn voeten trekt".

Verklaring van Timmermans achteraf: "als hij nu een voordracht wil houden over ons, dan kan hij dat vertellen als kuriositeiten".

Claes herinnerde zich dat hij hetzelfde had meegemaakt met Stijn Streuvels. Maar die beet van zich af: "Dat gaat u verdomme niet aan" en de kous was af. Maar de Fee was maar van Lier...

Op een keer waren Timmermans en Veremans bij een "geheim Vlaams genootschap" dat zich "Veem" noemde. Ze hadden de opdracht gekregen om een voordracht die in het Frans zou gehouden worden, te verstoren.

De voordracht begon: "Mesdames, Messieurs..." en de Veem-leden begonnen te roepen en eisten een Vlaamse toespraak. Fred Bogaerts en Dr Laporta, ook Veem-leden, werden al spoedig overmeesterd en buitengedragen.

Maar Timmermans en Veremans waren in gezelschap van kunstsmid Louis Van Boeckel, bijgenaamd "Ambiorix", die riep: "Er wordt hier in 't Vlaams gesproken, of ge krijgt met mij te doen!", ondertussen zijn mouwen opstropend zodat men zijn spierballen kon zien.

Na veel vijven en zessen besloot het organiserend Comité dan maar, een Lierse dokter te verzoeken de feestrede toch in 't Vlaams te houden. De idealist Timmermans had een kleine overwinning behaald, zij het met enige steun...

Foto 2: Standbeeld van Felix Timmermans iop het plein naar hem genoemd.

Wie was Timmermans echt?

In 1933, omstreeks de tijd dat "Pijp en Toebak" uitkwam, werkte Mathilde Verbiest bij Timmermans. Ze deed er huishoudelijk werk zoals wassen, schoonmaken en koken.

Timmermans had op de zaterdagmarkt gezien dat de citroenen er 5 cent per stuk kostten. Nu had de huishoudster tijdens de week citroenen nodig, en moest ze dus naar het buurtwinkeltje om er te kopen. Ze kostten daar 8 cent. Maar Felix wilde maar 5 cent meegeven, omdat ze dat op de markt ook maar kostten.

Timmermans een vrek? Het volgende verhaaltje toont dat dat niet waar is.

Mariëtte en haar familie hadden vrienden van Felix Timmermans geholpen vlak na de tweede wereldoorlog, die Timmermans zwaar aangeslagen had.

Om haar te bedanken, de Fee lag dan al op zijn ziekbed, schonk hij haar een tekening van Wannes Raps, een figuur van Ernest Claes (1926).

Timmermans had meermaals illustraties voor werken van Claes gemaakt (oa voor "De Wonderbare Tocht" en voor "Wannes Raps"). Dat deed hij graag en belangeloos. Kortom, Timmermans was wel een moeilijk man, maar geen gierigaard.

Foto 3: Gedenkplaat voor Timmermans op het Felix Timmermansplein

Route "Belofte Land"

Ga verder langs het Felix Timmermansplein tot je aan een kruising komt van de Lantaarnstraat en de Papegaaistraat.
Sla de Papegaaistraat in tot je de Zimmertoren ziet.

[home]

[download]

[print]

[favoriet]

[stuur op]

[bron]