[13] Het voormalige werkhuis van Timmermans, bijgenaamd "Het
Lesten Avontmael"
|
|
"De stilte en de eenzaamheid glijden over
de bleke kasseikens langsheen de witte straten. De huizen staan er
als onder water, als rechte planten in een vijver."
Schoon Lier, 1925-1927.
|
Grachtkant nummer vier
Het beeld op de Grachtkant is wellicht het bekendste beeld
van het Lierse begijnhof. En toch is dit het jongste deel.
Ooit liep hiernaast de Begijnhofgracht. De straat was tot
1720 onbebouwd en diende als bleekplaats voor linnen en wol. Zulke
plaats noemde men een "blijk".
In 1721 bouwde men de rij van tien huizen in traditionele
stijl: baksteen, zandsteen en getrapte dakvensters zijn de
voornaamste ingrediënten. Let ook op de korfboogdeurtjes met
een diamantvormige sluitsteen: dit is een renaissance-element in de
bouwkunst.
|
|
- Foto 1: Beeld op de grachtkant, het laatst aangebouwde deel
van het begijnhof maar het meest pittoreske.
|
Het letsten avontmaal
Rond 1926 fungeerde dit huis, Grachtkant nummer 4, als werkplaats
van Felix Timmermans. Het deurplaatje draagt de naam "Het
Lesten Avontmael" (het plaatje op de deur vemeldt echter
"Letsten Avontmaal").
Timmermans stond in het kleine begijnhofwereldje snel bekend als
"Pallieter", naar het boek dat kort tevoren van zijn hand
verschenen was. Maar de mensen wisten wel dat hij eigenlijk Timmermans
heette.
En het verhaal ging, dat "Pallieter" een verderfelijk
boek was, en dat hij er zelfs voor naar de paus had gemoeten.
Maar nu waren alle plooien gladgestreken en mocht men toch
"Pallieter" lezen.
Timmermans ontvangt hier zijn vrienden en laat ze mee genieten
van zijn werk in wording: "Druiventrosdragers, processies en
andere lollige tekeningen". Want "de fee" was ook
een plastisch kunstenaar.
Denijs Peeters, die in 1956 het boek "Felix Timmermans:
Tekenaar en Schilder" heeft geschreven, vergelijkt
Timmermans met Breugel: "De kunst van Pieter Breugel is
volks, want zij komt recht uit het volk, zij weerspiegelt het volk
in zijn gedachten en zeden, zij spreekt tot het volk [...].
En zo is het ook met Felix Timmermans".
Men zegt daarom wel eens, dat Timmermans schilderde met de pen en
vertelde met het penseel.
|
|
- Foto 2: Het "Lesten Avontmael", één van de
traditionele huisjes aan de Grachtkant, ooit werkplaats van
Felix Timmermans en Fred Bogaerts.
|
De Grachtkant na Timmermans
Na de oorlog betrok Fred Bogaerts hier een kamer.
Fred was iets ouder dan Timmermans (geboren 1882) en heeft hem ook
overleefd (overleden 1963).
Fred en Felix zijn altijd goede vrienden geweest. Timmermans
schrijft in 1927 en daarna 1929 een inleiding op een boek over het
werk van Bogaerts, houdt de openingsrede van de eerste
tentoonstelling van Bogaerts.
Wanneer Bogaerts zestig wordt, schrijft Timmermans in Volk en
Cultuur een lang artikel, waaruit het volgende fragment
komt:
"Het is het arme volk, de kleine boer, de schrale burger.
Het zijn nog steeds dezelfde mensen die in zijn werk voorkomen-ik
kan het herhalen. Het zijn de scheve, opgeschoten, gebochelde,
manke, kreupele, verlodderde, gekrookte mannen en vrouwen aan wie de
miserie knaagt; die met hun gekregen kleren de geur ronddragen der
eentonige godshuizen, de kalmte der begijnhoven, de schouwreuk der
zwammige hoevekens en de haring en de voddenlucht der krotten".
Bogaerts blijft ons vooral bij als illustrator van boeken.
Hij tekent onder meer voor Ernest Claes ("De geschiedenis van
Black", 1932) en Jozef Simons ("De laatste flesch",
1930).
Wie interesse heeft in het begijnhof te Lier, kan ook
een virtuele
wandeling maken door dit typische straten-begijnhof. Aan de hand
van tientallen foto's bezoek je het prachtige "dorp in de
stad". |
|
- Foto 3: Boek van de Oelegemse schrijver J.J. Simons,
geïllustreerd door Fred Bogaerts. Fred maakte deze tekeningen
wellicht toen hij aan de Grachtkant woonde.
|