Sleutelwoorden
  • Stedelijke Academie voor Muziek
  • Lierse volksfiguren
  • Ijskelder en klooster
  • Sus den berevechter
  • Wardje van 't Jezuïeten
  • Piet Koudneus
  • Cor de Kluts
  • Prieel
  • Wim van Gelder

 

 

Met Felix Timmermans door Lier

 

[5] De tuin van de Stedelijke Muziekacademie, met een hulde aan een Liers volksfiguur

 
[vorige] [volgende]

 

 

"Liberaal en katholiek komen om ter beste spelen en zingen in de Grote Kerk. Elkeen denkt dat zijn maatschappij het best gespeeld en gezongen heeft, en daarom is 't 's avonds souper voor elke maatschappij."

Schoon Lier, 1925-1927.

 

Een ijskelder en de academie

Aan één zijde vind je de vijver van de muziekacademie, met daarachter de neogotische gebouwen die ongeveer in een L-vorm opgesteld zijn.

 

Aan de andere zijde zie je een prieel. Hieronder bevindt zich een ijskelder, die uiteraard al jaren buiten gebruik is. 

 

Maar vroeger, voor de koelkast en diepvriezer, kon men toch een ruimte gedurende de zomermaanden onder nul graden houden. 

 

Men isoleerde de wanden met materiaal zoals turf. Gedurende de wintermaanden zaagde men dan het ijs uit de vijver en men plaatste het in de ijskelder. Koeltechniek van weleer.

 

 

Foto 1: Prieel nabij kerk Sint-Gummarus

 

Het vroegere klooster

Wat nu de Stedelijke Muziekacademie is, was vroeger een klooster van de paters Jezuïeten

 

Deze orde had zich in Lier gevestigd in het begin van de zeventiende eeuw, maar werd anderhalve eeuw later opgeheven. 

Pas in 1841 keerden ze terug.

 

Het klooster zelf dateert uit de achttiende eeuw. Het werd in de eerste wereldoorlog zwaar beschadigd en heropgebouwd in 1923-1924. 

 

Sinds 1972 fungeert het gebouw als muziekacademie.

 

Enkele jaren geleden heeft men hier een standbeeld opgericht voor één van de bekendste Lierse figuren: Wardje van 't Jezuïeten.

 

 

Foto 2: Deel van de stedelijke muziekacademie met vijver.

Lierse volksfiguren

Wardje was geen geestelijke. Maar hij was katholieker dan eender welke pater of pastoor. Eerst verdiende hij zijn boterham als hulpkoster in Antwerpen, waar hij ook vandaan kwam. Later kwam hij bij de Lierse Jezuïeten terecht, wat ook zijn bijnaam verklaart.

 

Misschien maar goed dat Wardje nooit ingetreden is, want hij was een fabelachtig danser. Hij deed ook niet liever: "Nen cha-cha-cha, nen trage wals, zelfs nen jive was voor mij kinderspel".

 

Op het einde van zijn leven liep hij wat moeilijk, maar verkocht desondanks recordhoeveelheden almanakken, steunkaarten en lidmaatschappen van de Broederschap van Sint-Gummarus.

 

Aan volksfiguren zoals Wardje heeft Lier geen gebrek. Wim Van Gelder, dezelfde schrijver die ooit het Lierse dialect te boek stelde, heeft ook een compilatie geschreven met de titel "Het Geheim van Lier". Samen met Henri Melis beschrijft van Gelder onder andere volgende Lierse persoonlijkheden:

 

  • Sus den Berevechter ("Berevichter"): kermisartiest en plantrekker, sterk als een os en altijd bereid om voor een paar frank te boksen of te worstelen. Zijn zoon heeft een antiekzaak die heden ten dage nog bestaat, en waar Sus op latere leeftijd een handje toestak.

 

  • Piet Koudneus ("Keitneus"): zijn bijnaam ontleent hij aan een verhaaltje uit zijn jeugd: hij zou steeds een koude neus hebben gehad. Piet was een sandwichman, duivenloper, oppasser van de toen nog zeldzame wagens,... kortom een duvel-doet-al. Hij vertoonde kunstjes voor een pint. Zo heeft hij volgens Van Gelder ooit een kwartje doorgebeten alsof 't een stuk chocolade was.

 

  • Cor de Kluts: Cor en haar man Jef leurden met vis, mosselen, en in het seizoen ook met appelsienen en citroenen. Ze werkten dag in dag uit, zeven dagen van de week, maar dronken regelmatig hun borrel. Cor had ondanks haar ruige verschijning, haar vloeken, en haar ongemanierd gedrag een gouden hart.

 

 

Foto 3: Wardje van 't Jezuïeten, één van de beroemdste Lierse volksfiguren.

 


Route "Belofte Land"

  • Loop weg van het prieeltje in de richting van de Sint-Gummaruskerk.
  • Op het einde van dit weggetje ligt er voor je een pleintje. 
  • Steek dit pleintje over.
  • Je staat nu voor de bezoekersingang van de Sint-Gummaruskerk. Met wat geluk kan je hier binnen, wat echt de moeite waard is.

 

[home]

 

[download]

 

[print]

 

[favoriet]

 

[stuur op]

 

[bron]

 

Route "Stille Ster"

  • Loop weg van de Sint-Gummaruskerk en passeer het prieeltje en de vijver.

  • Aan de houten paaltjes sla je rechtsaf. Ga niet de Volmolenstraat in, maar hou links.

  • Je ziet voor je een driehoekig grasveld, waar in het midden het standbeeld van Pallieter prijkt.

 


© 2002 AbOrigineMundi | Laatste wijziging: 15/05/2009