Een korte biografie
In 1886 en wel op 5 juli werd Leopold Maximiliaan Felix
Timmermans geboren als dertiende kind in een gezin van veertien
kinderen.
De vader was kanthandelaar en z'n moeder was de dochter van een
Kempische smid.
In 1903 publiceert hij voor de eerste keer, in
"Vlaamsche Arbeid". Vanaf 1905 koos hij voor de schuilnaam
"Polleke van Mher".
In 1910-1911 schrijft hij enkele somber getinte werken
zoals "Schemeringen van de dood" (1910).
Maar plots, na een zware ziekte, keert het tij en verschijnt
"Pallieter" van zijn hand (1916). Een roman over
een jonge, levenslustige man die we in deze wandeling nog zullen
tegenkomen.
In de daaropvolgende jaren publiceert Timmermans een
indrukwekkende verscheidenheid aan genres: van religieuze werken
met een historisch tintje ("Het Kindeken Jezus in
Vlaanderen", 1917), tot toneelstukken ("En waar de
ster bleef stille staan", 1924), en een semi-realistische
roman zoals "Boerenpsalm" (1935).
Mede hierom wordt Timmermans beschouwd als één van de
belangrijkste schrijvers van het Nederlandse taalgebied.
Hij kreeg dan ook verscheidene prijzen en
onderscheidingen, waaronder de Staatsprijs voor Nederlandse Letteren
(1920) en - uit Duitse handen - de Rembrandtprijs (1942).
Dat laatste echter bleek meer een vloek dan een zegen. Hoewel het
dossier al jaren geseponeerd is, beschouwen sommigen hem nog steeds
als collaborateur.
|