Dag 1: Aankomst en openingsspel

De kookploeg arriveert op de kampplaats Uidekrij. De aspi’s hadden er al enkele dagen voorwacht op zitten en dus stond een en ander al klaar (waarvoor dank). Stilaan arriveren ook de andere afdelingen, die per fiets of met de trein gekomen waren.

Er diende een BBQ gesjord te worden, wat niet echt lukte (maar daarover later meer). Met wat improvisatie (nooit geweten dat je kippendraad kan gebruiken als rooster!) lukte het toch en werd het kamp feestelijk ingezet.

Dag 2: Dropping

Tijdens de platte rust steken Bart en ik de dropping ineen. De tito’s worden zoals gewoonlijk niet al te ver gedropt, de keti’s iets verder. En voor de aspi’s hadden we een speciaal plaatsje uitgekozen: amper 7,2 km van de kampplaats, maar in kilometers in de omtrek geen wegwijzer of naambordje te vinden. Bovendien is je oriënteren niet eenvoudig als je nergens kerktorens of zo vindt… Het resultaat laat zich raden. Toen ze het bord “Bienvenu en Hainaut” passeerden, realiseerden ze zich niet eens dat ze totaal verkeerd zaten.

Dag 2 had ook nog een verrassing in petto: regen! tot de laatste dag de enige spat hemelwater die we zouden zien. Eén van de bewoners van het rusthuis stond met geopende paraplu zijn kolen te gieten…

Dag 3: Vedetjes komen aan

Voor een bende hongerige jongeren dien je behoorlijk wat eten aan te sleuren, en om de warenhuizen in de buurt niet al te zeer te belasten, proberen we onze aankopen te spreiden. Pé reed die dag naar de colruyt van Ternat… die niet bleek te bestaan.

Dag drie is ook de dag dat de vedetjes aankomen, en dat zullen we geweten hebben! Met die gasten in de buurt is er altijd iets te beleven. Zie verder.

De Standaard op kamp was een goed idee. De eerste dag kregen we de krant probleemloos aan, de tweede was er geen krant wegens zondag, en toen stopte het. Ons aller groepsleider Joren had op de website de kampdatum ingevuld: van 31/7 tot 31/7.

Ook de wespen beginnen een plaag te worden. Gerard probeerde ze nog weg te krijgen (“moeten jullie niet naar de Lierse gaan zien?”) maar het mocht niet baten. Een aftreksel van kruidnagel helpt wel wat, en de zelf geknutselde wespenvallen ook, maar het blijft opletten.

Dag 4: Tweedaagse

Kwisdag bij de tito’s. Een muziekkwis. “Michael Jackson?” “Nee, ‘t is een vrouw?” “Franz Bauer dan?”

In de slaapzaal bij de speelclub was er ondertussen volgens de leiding sprake van de “zevende symfonie van knor”.

Dag 5: Trektocht

De tochtdag. De rakwi’s ondernemen een dauwtocht. En de nieuwe vedetjesleidster Joni komt aan. Dat het een vedette is, was dadelijk duidelijk. Ze was immers vergeten af te stappen in het station van Ternat, en Sarah kon er haar maar amper van overtuigen om dan in het volgende station, Essene, af te stappen.

Dag 6: Familiedag

Een zeer warme dag, en ondanks het feit dat het menu een koude schotel met kalkoen, ananas, rijst, eieren,… was, werd er weinig gegeten. Nochtans had de leiding wel honger, want groepsleider Koen bakte ‘s nachts nog illegale croques… en liet daarmee de plong zjénéral springen.

Dag 7: een anekdotige dag

De vedetjes zullen een avondwandeling doen met hun zelfgemaakte theelichthouders. Koen heeft alvast wat takken afgesneden, waarop Pé zegt: “Gaat ge uw koala’s eten geven, Koen? Het leven zoals het is in Planckendael…” De rakwi’s hebben een legerdag georganiseerd en volgens Tina hebben ze goed leren “marchanderen”. De reactietocht was dan weer mislukt, wegens in heel Gooik geen levende ziel te bekennen om te reageren! 

Aspileider Joren,  op mijn vraag of er nog anekdotes zijn, “Bij ons doen die een hele dag anekdotig“. Na een hele dag vegetarisch te eten, was de vleeshonger bij aspi Bolle zo groot, dat hij vers gewassen vlees at… uit het afwasbad. En de keti’s hadden in plaats van gipsafdrukken van hun gezicht, een afdruk van hun achterwerk gemaakt. Onder het motto: vinde gij mijn gat niet te dik in deze gips?”

Dag 8: Aspi’s in leiding

Een zeer actieve dag, afgesloten met een spetterende zangstonde bij een gezellig vuurtje. De meisjes tegen de jongens, dat werkt wel.

Dag 9: Kampvuur leden

Het was zo warm, dat we naar het zwembad van de belegerde stad Ninove reden. 2 vedetjes hadden hun… pyama bij om te gaan zwemmen!

Dag 10: Kampvuur

Kampvuurdag. Ouders, vrienden, familie en sympathisanten trekken massaal naar Gooik voor het hoogtepunt van het hoogtepunt: het kampvuur. Na het liedje “paratos ou non paratos” merkt Hannah op: “ik wist dat het bij de derde keer boem zou zijn!”

Op de wedden dat bouwen de vedetjes een menselijke pyramide van drie hoog, verorberen de speelclubbers tien bokes met choco (maar dan wel in een kring) en likken de rakwi’s tien appels schoon die besmeerd waren met choco. De tito’s stouwen tientallen letterkoekjes in hun mond (record: eentje geraakte aan 64 stuks…) en de aspiranten werden getoetst op hun kennis van chiroliedjes. Vooral de nieuwere liedjes blijken ze te kennen. Gelukkig is er een delegatie oud-leiding aan boord die uit volle borst liederen zoals “chiro is een toverwoord” kan aanheffen… er is nog wat te leren, jonge leiding! Maar jullie kunnen het, dat staat vast.

Dag 11: thuisreis

Alles opruimen, in de kamion steken, en wegwezen. Dag Uidekrij, dag Gooik… en tot volgend jaar!

Ontbreekt jouw kampverhaal hier? Vul dan gerust aan door onderstaande commentaar-knop te gebruiken!

• 1966: Lichtaart
• 1967: Kasterlee
• 1968: Opoeteren
• 1969: Achel
• 1970: Bergeyk
• 1971: Olmen
• 1972: Olmen
• 1973: Sippenaken
• 1974: Gemmenich
• 1975: Essen
• 1976: Hechtel
• 1977: Gooreind
• 1978: Lichtaart
• 1979: Grote Brogel
• 1980: Bergeyk
• 1981: Olmen
• 1982: Dilsen
• 1983: Bree
• 1984: Beverlo
• 1985: Opoeteren
• 1989: Tessenderlo
• 1995: Geel-Bel
• 1996: Clavier
• 1997: Ravels
• 1998: Hechtel
• 1999: Olmen
• 2000: Kalmthout
• 2003: Ravels
• 2004: Heide
• 2005: Olmen
• 2006: Kortenberg
• 2007: Essen
• 2008: Achel
• 2009: Gooik
• 2010: Retie
• 2011: Tenneville

Meer info: www.chirolips.tk