Op verschillende websites vond ik commentaar, vooral dan op het eerste toestel. Het bleek goed te functioneren, maar er zijn toch enkele nadelen aan volgens de gebruikers:

• De iRobot gaat niet echt systematisch te werk: hij rijdt random rond en er is dus de kans dat het ene stuk van de kamer driemaal gestofzuigd is en het andere niet.
• De iRobot is moeilijk proper te maken. Af en toe moet je namelijk het stofbakje leegmaken en de onderdelen onderhouden, en dat blijkt bij de Roomba niet zo eenvoudig.
• De iRobot heeft een beperkte zuigkracht in vergelijking met klassieke stofzuigers. Vooral bij tapijten merk je dat die niet echt goed gestofzuigd zijn. Deze opmerking werd bevestigd door Test-Aankoop, dat in het recentste nummer (juli) de Roomba nogmaals had uitgetest.

Over de Samsung Navibot vond ik nog niet veel reviews (het is nog een zeer nieuw toestel) maar de enkelen die ‘m geprobeerd hadden, waren wel vol lof. Ik kan me daar bij aansluiten, al zijn er ook enkele nadelen.

.

Samsung navibot robotstofzuiger in actie

Voordelen

• Snel gestart: amper vijf minuten nadat ik de doos op de tafel zette, reed de Navibot al vrolijk stofzuigend door de kamer.
• Intelligent: de Navibot slaagt er effectief in een model van de kamer op te bouwen, waardoor hij een efficiënt zuigplan ontwikkelt en uitvoert. Bovendien vermijdt dit dat hij telkens tegen dezelfde hindernissen botst.
• Werkt goed in de hoeken: door de zijborsteltjes poetst hij ook waar je zelfs met een gewone stofzuiger moeilijk geraakt.
• Kwaliteit van het werk: de kamer wordt werkelijk grondig onder handen genomen. Ook het tapijt is na de zuigbeurt proper.
• Vlot navigeren: dorpels, hoge tapijten, “afgronden”, obstakels: geen probleem, hij kan er allemaal mee overweg.
• Verschillende programma’s: je kan hem een gewenste starttijd geven, een stuk kamer grondig laten doen, maximaal stofzuigen, de randen een extra beurt geven… indien gewenst kan je hem zelfs met de afstandsbediening manueel bedienen. Al zie ik niet goed in wie zich daarmee zou bezighouden.
• Eenvoudig te reinigen: het stofbakje en het filter zijn zeer eenvoudig te verwijderen en te reinigen.
• Twee fences/guards meegeleverd: die kan je gebruiken ofwel om een stuk kamer af te schermen (fence), ofwel om de kamer in te delen in zones die achtereenvolgens proper gemaakt worden (guard).
• Afstandsbediening: batterijen inbegrepen.
• Keert automatisch terug naar zijn laadstation wanneer hij herladen dient te worden.
• Extra borstel en zijborstels inbegrepen.

.

Nadelen

Tapijt na reiniging door de navibot

• Geen batterijen meegeleverd met de guards.
• Maakt lawaai (hoewel minder dan een klassieke stofzuiger) – je zet ‘m dus beter niet aan het werk als je in dezelfde kamer bent.
• Opgepast met kabels, draden, kleine obstakels… op de grond. Je ruimt dus best eerst op vooraleer je ‘m in werking zet.
• In complexe, grote kamers vindt hij soms de weg naar z’n laadstation niet terug.
• Het programmeren van uur en starttijd is niet al te intuïtief. Je moet hier de handleiding nauwgezet volgen.
• Door z’n afmeting geraakt de robot niet door smalle openingen. Wil je hem dus bv onder de tafel laten stofzuigen, dan kan je best een paar stoelen omhoog zetten.
• Prijs: zo’n 500 euro is inderdaad niet goedkoop.

.

De nagel op de kop

Je vervangt er niet de regelmatige poetsbeurt mee, en je bekijkt ‘m beter ook als aanvullend ten opzichte van een klassieke stofzuiger. Maar het is wél handig dat je ’s avonds thuis komt en de vloer is tenminste proper. De enkele nadelen die ik ondervonden heb, wegen niet op tegen de voordelen. Of je dit duur vindt, hangt van je eigen portemonnee en noden af.

.

je krijgt meer dan 2 GB gratis webruimte die zich in de achtergrond synchroniseert met de computers waarop je werkt.

De voordelen zijn niet moeilijk te raden maar wel vérstrekkend:

• Je hoeft geen mails meer naar jezelf te sturen om een bestand op meerdere computers te hebben. Bovendien werk je altijd met de juiste versie
• Je kan heel gemakkelijk folders delen met anderen. Handig als je in groep aan iets werkt.
• Je kan ook individuele bestanden delen.
• Er is een foto-modus: gewoon wat foto’s naar de map kopiëren en de link doorsturen.
• Je hebt als het ware een gratis backup, want alle bestanden worden gesynchroniseerd op meerdere computers.
• Zolang je netwerktoegang hebt, heb je geen USB-sticks meer nodig.
• Stel: je bent op reis. Dan kan je bv in een internetcafé foto’s opladen en je geheugenkaart vrijmaken. Of bestanden raadplegen die je in je dropbox hebt gestopt.
• Best van al: dropbox gedraagt zich als een gewone map op je computer. Je moet dus niet inloggen en dergelijke om van de service gebruik te maken, dat gebeurt allemaal in de achtergrond.
• Je kan ook kiezen om Dropbox niet op je computer te zetten, maar om enkel van de webdienst gebruik te maken.
• Je moet geen persoonlijke informatie prijsgeven. Gewoon een username en paswoord volstaan.

Dropbox is snel, functioneel, gratis en rechttoe-rechtaan. Zoals ik het graag heb.

→ Intekenen kan op https://www.dropbox.com

• Het fototoestel
• Het objectief
• Het ventje achter de combinatie van beide vorige

Ik word dan ook zelden heel opgewonden van nieuwe fototoestellen. Maar met de Canon EOS 7D heb ik vrijwel onmiddellijk de beslissing genomen ‘m te kopen. Waarom?

Canon heeft voor de ontwikkeling van deze 7D meer dan 5000 fotografen bevraagd. Je loopt als fabrikant dan het risico om “Homer Simpson’s car” te ontwikkelen: een camera die voor iedereen zijn geliefkoosde features bevat maar voor niemand in feite bruikbaar is. 

Full frame versus compacte sensor

Maar Canon heeft dit risico handig ontweken. Je ziet dat aan enkele toegevingen die gedaan zijn: compacte sensor (mét 1,6x crop) in plaats van full frame, is de belangrijkste. Ik heb trouwens nooit goed begrepen waarom sommigen erop staan dat een camera full-frame moet zijn. De grootte van die sensor is toch maar een conventie die nog uit de oude filmwereld stamt? Akkoord, een grotere sensor geeft meer plaats voor goede kwaliteit, maar ik maak me sterk dat je al heel erg moet vergroten om het verschil te zien tussen beelden uit pakweg een 5D (full frame) en een 7D (smaller size sensor). Maar ik wijk af.

Via die combinatie van focusgroepen en sterke engineering heeft Canon dus  de ideale camera voor niet-professionele maar wel veeleisende fotografen samengesteld. Een overzicht van de vernieuwingen die er het meest toe doen.

Snelheid en precisie

Het feit dat men in deze camera niet één maar wel twee DIGIC-4-processoren heeft gestopt (en dat het daardoor nodig was ook de geheugenkanalen te verdubbelen), daar snoepen alleen marketingjongens van. Wat voor de fotograaf telt, is de snelheid en de accuraatheid waarmee hij foto’s kan maken. En die is indrukwekkend, met acht frames per seconde, zelfs in RAW-mode. Geen wonder dat deze EOS 7D de nieuwerestandaarden  UDMA en Compact Flash+ ondersteunt.

Daarnaast heb je niets aan acht frames per seconde als ze allemaal onscherp zijn. Het nieuwe 19-punts-autofocussysteem belooft daar komaf mee te maken. En om de negentien punten aan te sturen, kan je ze groeperen. Ook een leuke: als je de camera draait, draait ook het gekozen focuspunt mee. Zo kan je wisselen tussen portretmodus en landschapsmodus zonder het focuspunt opnieuw te hoeven instellen.

Misschien nog vermelden dat het focussysteem weer iets intelligenter is geworden. Je merkt dat bijvoorbeeld wanneer een bewegend object in focus is: het juiste focuspunt zal oplichten. In het begin lijkt het magisch, na een paar uur kun je niet meer zonder.

Beeldkwaliteit

De oorlog om meer megapixels is gelukkig geluwd, want echt vrolijk word je als fotograaf niet van zulke discussies (vooral als er naast jou een opdringerig typetje-met-compact-digicam komt staan en je persé wil overtroeven met zijn 12 megapixels). Maar deze 18 megapixels van de 7D komen van pas en liggen in de lijn van de evolutie die je van dit soort camera’s verwacht. Dat je misschien sneller aan een koppel extra harde schijven toe bent, neem je er dan maar bij. 

Voorbeeld van foto op ISO 12800 met Canon EOS 7D - lens: 85L - sluitertijd 1/200, f/1.2, belichting manueel, meetmodus punt. Conversie van CR2 naar DNG met Adobe DNG Converter, van DNG naar JPG met Capture One 4 zonder aanpassingen aan belichting of contrast.

De nieuwe sensor is volledig herwerkt ten opzichte van de 50D en de 5D. Canon claimt erin geslaagd te zijn de fotodiodes en de microlenzen op de sensor te hertekenen zodat de signaal-ruisverhouding gunstiger wordt. Waar de lichtgevoeligheid van de 40D ophield bij ISO 3200, heeft deze 7D een modus met 6400 aan boord en zelfs een uitbreiding naar 12800. Wie vaak in moeilijk licht foto’s maakt zonder flash, vindt dat vast een nuttige feature. 

Maar is deze lichtgevoeligheid wel bruikbaar? Een kleine test toont dat zelfs met ISO 12800 het resultaat behoorlijk is, met een aanvaardbaar ruisniveau.

Weerbestendigheid

Verrassend genoeg is dit voor vele amateurfotografen een belangrijk knelpunt in de x0D-reeks. Velen lopen immers met L-lenzen rond die weerbestendig zijn, alleen durven ze bij het minste regenspatje amper van onder de paraplu uit met hun camera uit schrik het binnenwerk naar de Filistijnen te helpen. Deze 7D is vocht- en stofbestendig, naar het schijnt net zoals de legendarische EOS 1N (een camera die vijftien jaar geleden gelanceerd werd).

Gebruiksvriendelijkheid

Ten opzichte van de 40D of de 50D zou men verwachten dat het moeilijk is de gebruiksvriendelijkheid nog verder aan te scherpen. Maar Canon bewijst dat het kan:

• 3” LCD-scherm met prachtige beeldweergave, grote beeldhoek (160°), automatisch aangepaste helderheid en reductie van storend invallend licht.
  

  EOS 7D voorbeeldfoto - f/5 - 1/80s - ISO 1600 - lens 85L mkII - meetmodus patroon - belichtingsprogramma manueel

• Viewfinder die 100% van het beeld weergeeft met 1x vergroting. Met andere woorden: geen verrassingen meer met een compositie die er in de viewfinder geweldig uitzag, maar dan verknoeid wordt door een huis aan de rand of een been van iemand die naast het object staat.
• Dubbele waterpas: zo ben je er zeker van dat je horizon recht staat en dat ook gebouwen met het juiste perspectief in beeld komen.
• Eindelijk niet meer die idiote on-stand die je verhindert om het diafragma aan te passen. En ook de nogal amateuristische instellingen (portret, landschap,…) zijn van het hoofdkeuzewiel verdwenen. De groene rechthoek is jammer genoeg gebleven… en het blijft mogelijk het diafragma vast te zetten, er is zelfs een speciale knop voor voorzien.
• Macrolensdetectie: als je een macrolens opschroeft, detecteert de 7D dit en past hij zijn focusgedrag hieraan aan. Dit vermijdt het hinderlijk heen-en-weer-focussen bij macrofotografie.
• Speedlite transmitter geïntegreerd in de camera: je kan dus je flitsers van op afstand besturen zonder extra apparaat
• Grotere knoppen, wat handig is als je grote handen en vingers hebt maar bijvoorbeeld ook wanneer je buiten fotografeert met handschoenen aan.
• My menu-functie, zodat je je eigen geliefkoosde snelkoppelingen binnen handbereik hebt. Nuttig, want er zijn zoveel instellingen dat je ten velde nooit de tijd hebt één of andere instelling aan te passen.

Hoge-definitie-video

Wellicht de grootste toevoeging is high definition video. Niet zoals bij de 50D en de 5D, waar video nog wat stiefmoederlijk behandeld werd. Nee, alles wijst erop dat video een echt onderdeel van de camera uitmaakt. Zo heb je volledige manuele controle over het opnemen. Vooral het feit dat je op die manier de depth of field kan beheersen, zal menig video-enthousiasteling aanspreken. Bovendien gebruik je de lenzen die je wil en hang je dus niet vast aan de standaard lichtarme lensjes op de meeste videorecorders.

En is er een speciale knop om te wisselen tussen foto- en video-modus. De beeldkwaliteit van de video is geweldig, zeker als je vergelijkt met videocameraatjes zoals de Legria. Die dingen hebben immers een veel kleinere sensor, wat het stukken moeilijker maakt om ruis te onderdrukken.

Overigens kan je tijdens het opnemen van video even snel een foto maken als je dat wil: de camera schakelt automatisch de video uit, maakt de foto en zet de video weer aan. Handig. Video kunnen opnemen met dezelfde camera heeft het evidente voordeel dat je niet telkens tussen toestellen moet wisselen. En het spaart geld op allerhande manieren (toestel zelf, batterijen, geheugenkaartjes).

Nadelen

Is de EOS 7D perfect? Nee hoor. Laat ons even wat muggenziften.

• Bij overstappen van 20D, 30D, 40D, 50D naar 7D heb je andere batterijen nodig (de dure LP-E6 in plaats van de relatief goedkope BP-511 waar ook nog eens kwalitatief hoogstaande klonen voor bestaan). Anderzijds: voor wie van de 5D komt, is die batterij dan weer goed nieuws.
• Pover nut van sommige knoppen (bv de knop om via PictBridge direct afdrukken te maken – ik kan me weinig fotografen voorstellen die een camera van bijna €1800 kopen om er dan snapshots mee te nemen die direct de printer op vliegen. En bv de knop om te snel te switchen tussen JPG en RAW – wie in deze prijsklasse camera’s koopt, zou altijd RAW moeten schieten vind ik, tenzij hij bewust JPG gebruikt maar dan is het kunnen wisselen naar RAW ook weer niet zo’n must om er een aparte knop aan te wijden. En tenslotte de mogelijkheid om het diafragma vast te zetten, ook aan deze functie met beperkt nut is een knop gewijd)
• Alwéér een eigen, nieuw RAW-formaat en alwéér geen ondersteuning voor het neutralere DNG van Adobe. Waarom ziet Canon niet in dat hun eigen RAW-convertor gewoonweg niet goed genoeg is en dat zowat iedereen werkt met gespecialiseerde software? Ze kunnen dan twee dingen doen: ofwel betere software meeleveren (bv eentje die workflow ondersteunt) ofwel niet om de haverklap van RAW-formaat wisselen zodat de softwareleveranciers niet steeds achterop hinken.
  Noot: Adobe heeft wel een convertor voor RAW-files naar het DNG-formaat. Deze applicatie ondersteunt ook de 7D. Of het helemaal lossles gebeurt, betwijfel ik want de DNG-bestanden zijn iets kleiner dan de CR2’s.
• Nog steeds geen gemakkelijk toegankelijke mirror lockup, wat een nadeel kan zijn als je spiegelklaptrillingen wil vermijden in zeer speciale omstandigheden (statief, langere sluitertijd enzoverder).
• Geen autofocus bij manuele filmopnamen, waardoor deze functie enkel door geavanceerde gebruikers te bedienen is.
• Een weinig ergonomische draagriem, zeker als je deze 7D combineert met EF-objectieven van goede kwaliteit. Ik heb alvast m’n POTN-strap overgeplaatst.
• De handleiding is uitgebreid tot maar liefst 270 bladzijden. En neem ze maar eens door als je je toestel echt wil leren kennen… Overigens vind ik die manuals over het algemeen niet bijzonder goed. Ze besteden vaak veel ruimte aan uitleg over evidente zaken en wat minder intuitief is, staat ergens verloren in een hoekje. Kan men geen quick-start schrijven voor wie bijvoorbeeld al jaren met Canon werkt en dan enkel vermelden wat je op jezelf moeilijk vindt?

De nagel op de kop

 

EOS 7D voorbeeld-foto - lens 85L mkII - f/2 - 1/60 s - ISO 800 - meetmodus patroon - belichtingsprogramma manueel

Met de 7D neemt Canon weer de leiding in het landschap van de digitale fotografie voor niet-professionals. De camera is niet compromisloos en Canon weigert halsstarrig enkele door de hele fotografiewereld gevraagde features in te voeren, maar het toestel is verder zo goed dat we dat er graag bijnemen.

Concurrentie is leuk, al zullen weinigen snel overschakelen tussen merken want daar is glas nu net iets te duur voor. Heb je een stel leuke lenzen van een ander merk? Blijf dan daar. Begin je pas met fotografie, of heb je al geïnvesteerd in Canon-glas? Dan is deze 7D echt wel de moeite, vooropgesteld dat €1700 voor jou niet onoverkomelijk is.

The Lacie 2Big Quadra offers 2 terabyte (TB) of disk space. Users can choose four different setups:

• Big: no RAID, but just the two disks combined into one logical volume. Not fast, not very safe.
• Fast: RAID-0, which is fast and big but has a high failure probability. I don’t recommend this for critical data.
• Safe: RAID-1, which halves the disk space to 1 TB but is fairly fast and offers the best protection for your critical data. Also, when one disk fails, it is easy to replace (”hot swappable”).
• Mixed: RAID-5, which is somewhere in between RAID-1 and RAID-0. 

I would recommend RAID-1 or RAID-5 if you plan to store digital photos.

Changing the RAID setting is done by disconnecting the disk and pushing the RAID selection button on the disk itself – you don’t need to change any software setting. However, after having changed RAID mode, you’ll need to reformat the disk by opening computer management in Vista, then initialise the disk and finally format it.

The build quality of the Lacie is very good: sturdy, and with very good heat dissipation, protecting the disks from overheating. Also, it is very easy to access the disks should one fail and you need to change it.

The Lacie can be hooked to your computer via different cables (all in the box):

• eSATA: preferred if your computer supports it, because it is fast and reliable
• Firewire 800
• Firewire 400
• USB 2.0: the slowest of the four, but the most generally used.

The nail on the head: the Lacie 2Big Quadra offers an excellent price/quality ratio if you need RAID-1 or RAID-5, and adds the advantage of high build quality and lots of connection options. The only disadvantage is the fact that Windows users have to reformat the disks before they can work with it, and reformatting can take quite some time (up to 20 hours if you use USB 2.0).

We besluiten de asperges met grijze garnalen te nemen en de vegetarische canneloni. We moeten amper tien minuten wachten en twee prachtig versierde borden worden op tafel gezet. De canneloni is niet helemaal gaar (maar voor het overige wel lekker en met veel verschillende groenten). De portie asperges en garnalen is erg ruim bemeten en de producten zijn erg vers, al hadden de asperges wat meer smaak mogen hebben. Het sausje, hoewel origineel, domineert de fijne smaak van de ingrediënten, een eenvoudige cocktailsaus of verse tartaar had wellicht beter gepast.

De nagel op de kop: Brasserie Louis is prachtig gelegen, de bediening zeer goed en de porties ruim, maar de chef heeft nog werk voor de boeg.

Na een tijdje kan de kachelruit echter last krijgen van roet. De roetaanslag aan de binnenzijde van de kachel bederft dan de pret van het vlammenspel. De gouden raad van tante Kaat heeft een paar tips:

• Een gebruikt theezakje (of een oplossing van sterke thee): werkt niet echt goed, de meest hardnekkige vlekken krijg je er helemaal niet af en ook is de ruit niet schoon.
• Staalwol: zou ik ten stelligste afraden, om schade aan de ruit te voorkomen.
• Ontvetter:  vrijwel geen resultaat

• Verstuif het schuim op de ruiten van de haard
• Laat tien minuten inwerken
• Verwijder het schuim en de roetaanslag met een stuk keukenpapier (tip: het helpt als je een kom onder de kacheldeur plaatst)
• Maak de ruit schoon met een vochtige doek.
• Bij zeer hardnekkige aanslag: herhaal de procedure.

En even later sta ik dus thuis, 8 euro armer en een cd’tje rijker. Ik zet de plaat op tijdens het koken. Het gebeurt me niet gauw, maar ik ben even versteld van dit jonge talent. Kleinkunst met de grote K, zegt men dan. Vijf nummers, heel divers en toch met een herkenbare stijl, alle vijf eigen werk in de beste kleinkunsttraditie. Met grappige woordspelingen, aandoenlijke teksten, beklijvende muziek. Martine kreeg nog les van Wannes Van de Velde en van Bram Vermeulen. Hun werk leeft een stukje voort dankzij dit debuut. Een eresaluut.

debuut-cd Martine De Kok

Alle vijf op een rij:

• gij zijt mijn lief
• café “in Oostende”
• woestijn
• winter in de kamer
• la cité bizarre

Bestellen via de website: http://www.myspace.com/martinedekok 

De Lorraine (Lotharingen) ligt in Noord-Frankrijk en is bij velen een totaal onbekende streek, behalve dan misschien uit de geschiedenisboeken. Want de Lorraine kan bogen op een rijk verleden, met betwistingen van in de Middeleeuwen tot bij de grote wereldoorlogen.

Kasteel van Jaulny

Toch is de streek ook een prachtige vakantiebestemming. Er zijn talloze historische monumenten te bezoeken, die vaak ook jongere kinderen aanspreken. En waarom niet overnachten in een oorspronkelijk elfde-eeuws kasteel? Dat kan, met name in Château Jaulny, niet ver van Verdun. Want in Kasteel Jaulny word je niet enkel prima ontvangen, je stapt er ook regelrecht een andere eeuw binnen. Al is het moeilijk om te zeggen welke eeuw precies, want het kasteel heeft een bewogen geschiedenis en uit elke tijdspanne zijn er wel restanten te vinden.

Authentieke eetzaal in kasteel Jaulny

In de tuin staan miniatuurversies van middeleeuwse katapulten (blijdes, trebuchets) die door de kasteelheer zijn ontworpen. Kinderen (kleine en al wat grotere) kunnen proberen een golfballetje in het doel, een klein houten kasteeltje, te schieten. Niet gemakkelijk, wel leuk. Er staat ook nog een stormram waarmee je aan den lijve kunt ondervinden hoe moeilijk het was om een kasteel aan te vallen.

Er zijn slechts enkele kamers, maar die zijn enorm groot en bijna ingericht als een museum. Jaulny is een erg rustig dorp en die rust vind je ook terug in de kasteeltuin, waar het aperitief (champagne!) wordt opgediend. Daarna trekken we naar de magnifieke eetzaal waar een heerlijk diner met aangepaste wijnen op ons wacht. Het duurt niet lang of we zijn in gesprek met de andere gasten, we zitten immers allemaal aan dezelfde lange tafel… Na de maaltijd biedt de kasteelvrouw ons nog een digestiefje aan in de aanpalende ruimte, waar we gezellig nababbelen in comfortabele zetels.

Extraatjes in de buurt

Het kasteel heeft ooit dienst gedaan als museum, maar de kasteelvrouw heeft daar een einde aan gemaakt. Ze ontvangt nu gasten en tijdens het schooljaar ook kinderen die hier op een speelse manier met de geschiedenis kennis maken. Als gast kan je wel de verschillende ruimtes bekijken en kom je meer te weten over de militaire functie die dit kasteel ooit had.

Jaulny heeft, behalve het kasteel en een lavoir (openbare wasplaats) niet veel te bieden, maar in de omgeving valt er wel wat te zien. Je kan er ook korte en lange wandelingen maken langs bijvoorbeeld een aantal versterkte kerken, die wat lijken op de weerstandskerken die je in Zuid-Frankrijk vindt.

Kamer "Topaze" te Jaulny

Wie terug naar huis rijdt, kan overwegen een kleine omweg te maken langs Sierck-les-Bains, waar je het kasteel van de Hertogen van Lorraine kan bezoeken, en verderop het mooi gerestaureerde kasteel van Manderen.

De nagel op de kop

Wie niet beschikt over een teletijdmachine en toch de geschiedenis wil induiken, met bovendien alle comfort en een prima ontvangst, moet zeker passeren in Jaulny. Reserveer ook gerust voor het avondmaal, want dat is prijs/kwaliteit onklopbaar.

In het wat grotere dorp Caunes-Minervois, tegen de rug van het Montagne Noire, vonden we deze gîte die wordt uitgebaat door Liesbeth, een van oorsprong Nederlandse dame die al dertig jaar in de Languedoc woont.

Bij aankomst worden we hartelijk ontvangen. De grote maar brave hond Nel loopt enthousiast met ons mee. We krijgen een mooie kamer toegewezen die verscheidene antieke spullen bevat. Later zou blijken dat Dietmar, de echtgenoot van Liesbeth, antiekhandelaar is.

Liesbeth schotelt ons een mandje verse kersen voor, uit eigen tuin geplukt. Het zwembad is niet verwarmd maar met de gebruikelijke temperatuur in de Languedoc is dat ook niet nodig. ’s Middags wordt een glaasje wijn of fruitsap aangeboden in de mediterrane tuin.

La Cerisaie bij Liesbeth en Dietmar

Het ontbijt is smakelijk en ruim voldoende. Heb je speciale wensen, dan gaat de gastvrouw daar graag op in.

Extraatjes in de buurt

Wie “uit eten” zegt in Caunes-Minervois, zegt “Hotel Alibert”. Gastheer Frédérique kent iedereen en is bij iedereen bekend. In een magnifieke binnentuin, stijl Franse Renaissance, krijg je een volledig menu voorgeschoteld voor weinig geld. Ook de wijnkaart mag er zijn, met een ruime keuze aan wijnen uit de streek. Klein nadeel: er zijn enkel wijnen per fles te verkrijgen. Een niet-geledigde fles wordt wel van een kurk voorzien zodat je ze mee naar huis kunt nemen.

Caunes-Minervois heeft een mooie, kleine kathedraal en staat voornamelijk bekend om z’n roze-grijze marmer.

Het dorpje Minerve, waaraan de streek haar naam ontleent, ligt prachtig in de bergen. De moeite voor wie van uitzichten houdt en nog net niet toeristisch genoeg om kitscherig te worden.

Iets verder maar nog binnen een redelijke afstand is de vestingstad Carcassonne. Voor de ene veel te toeristisch, voor de andere een indrukwekkende parel van middeleeuwse bouwkunst. In ieder geval, dit moet je gewoon gezien hebben om het  te geloven!

De nagel op de kop

Bij Liesbeth en Dietmar logeren is je helemaal thuis voelen. De sfeer is erg huiselijk, de omgeving is rustig en prijs-kwaliteit is dit een heerlijke gîte.

Mediterrane tuin

Wie op vakantie of op doorreis is in Bourgogne, kan overwegen te reserveren bij Villa Louise, in het hartje van het sympathieke wijndorp Aloxe-Corton. Het prachtige domein ligt net naast het beroemde kasteel van Corton (waar Pierre André overigens mooie wijnen maakt).

De ontvangst is hartelijk, de kamer groot genoeg en aangenaam ingericht. Wij hebben uitzicht over de wijngaarden van Aloxe Corton en op de mooie tuin van Villa Louise. Aloxe Corton, en Bourgogne in het algemeen, is een echte aanrader voor wie de rust zoekt. In het dorp staan zelfs verbodsborden die aangeven dat claxonneren verboden is.

Château Corton van Pierre André

Het ontbijt is zeer verzorgd en voldoende voor wie gewend is om ’s ochtends enkele boterhammen te eten. Bij goed weer zit men buiten, als het wat frisser is in de smaakvol ingerichte woonkamer.

Extraatjes in de buurt

Zoals ongeveer iedereen in Bourgogne maakt de familie Perrin wijn. In de kelder kan men verscheidene cuvées proeven en aankopen.

Anderhalve kilometer van het domein is een restaurantje dat de moeite van het ontdekken loont. Het heet La Buissonière en heeft een mooie, soms gedurfde maar finesserijke menukaart en een zeer uitgebreide wijnkaart met onder andere goede bourgognes aan schappelijke prijzen.

Aloxe-Corton ligt niet ver van Beaune. Liefhebbers van geschiedenis en wijn moeten zeker het bezoek brengen aan de Hospices.

Maak even een wandeling rond de wijngaarden van Corton Les Fiètres die in de tuin van Villa Louise liggen. Zo kan je het kasteel en de kerk van het dorp van verschillende kanten bekijken.

De nagel op de kop

Villa Louise houdt het midden tussen het formele van een hotel en het informele van een gîte of vakantiewoning. Prijsklasse is iets hoger, maar men krijgt er wel kwaliteit voor in de plaats. Een aanrader!

Villa Louise te Aloxe Corton