Piet Pienter en Bert Bibber: Systeem Kleerkast
Het verhaal
Bert heeft een nieuwe hobby: joggen. Ondertussen wordt de buurt geplaagd door een reeks inbraken waar Knobbel wanhopig van wordt.
Op het nieuws verschijnt het bericht dat professor Eusebius Snuffel teruggekeerd is van een expeditie en hij toont trots zijn vondst, een gouden beeldje, aan de kijkers. J.R. Chewing, steenrijke Amerikaanse kunstverzamelaar, ziet de beelden en wil het postuurke kost wat kost krijgen. Snuffel weigert echter het te verkopen en Chewing schakelt inbrekers in.
Professor Snuffel wordt met een telegram weggelokt en even later wordt een kast voor zijn deur afgeleverd. Met behulp van een agent wordt de kast (uiteraard mét inbreker en buit) terug opgehaald. Snuffel komt thuis, merkt de diefstal en schakelt onze vrienden in en Knobbel.
Die laatste verdenkt onmiddellijk Blinkstein ervan achter de diefstal te zitten. Een huiszoeking bij Blinkstein levert echter niets op, en Knobbel neemt wraak door Blinkstein te verplichten zijn vuilnisbak terug binnen te zetten. Rarara waar was het beeldje verborgen… Blinkstein ontsnapt dan langs de achterdeur, met een “koperen kandelaar” die goed verpakt is. De agent van wacht houdt hem aan, en neemt hem mee naar het Knobbelbureau. Waar blijkt dat het pakje wel degelijk een koperen kandelaar bevatten…
Ondertussen is de vogel natuurlijk gaan vliegen, bij wijze van een koerier die het beeldje ophaalt bij Blinkstein. De koerier geeft het beeldje echter af aan de verkeerde contactpersoon, en laat dat nu net de joggende Bibber zijn. Snuffel is in de wolken, maar er liggen reeds kapers op de kust. Afspraak is om het beeldje de volgende ochtend om 10u naar het museum te brengen.
Blinkstein heeft echter een list bedacht: hij zal zich voordoen als museumdirecteur en een chauffeur om het beeldje sturen. Bert zal de chauffeur vergezellen, en ze zijn pas vertrokken wanneer Susan door heeft dat die chauffeur dezelfde persoon is die de vorige dag in hun tuin stond te spioneren. De achtervolging wordt ingezet, maar al spoedig spelen Piet en Susan de auto kwijt.
Bij het vervallen huis aangekomen weigert Bert het beeldje te overhandigen. Hij weet te ontsnappen en “leent” een kamion met zand. De boeven zetten de achtervolging in en krijgen spoedig de hele laadbak over zich. Piet en Susan arriveren en nemen Bert mee. Toch weten de bandieten het beeldje te ontfutselen en Bert te ontvoeren. Blinkstein pakt het beeldje in in krantenpapier en zet het onopvallend onder een gootsteen in het verlaten huis.
Knobbel verschijnt op het bureau en is bijzonder goed geluimd. Blijkt dat zijn vrouw er een tijdje tussenuit is en hij viert “opnieuw vrijgezel”. De bandieten besluiten nog een laatste inbraak te plegen. Susan, die Piet gevraagd had even te stoppen voor de etalage van Coco Flanel, herkent echter de voorbijrijdende boeven en ze komen op die manier het schuilhol van de bandieten te weten.
Knobbel ontdekt de inbraak bij hem thuis, en ondertussen wordt één booswicht gevat. De anderen weten te ontsnappen en Susan gaat erachter aan. Ze arriveert bij het vervallen huis en vindt bij toeval het beeldje. Ze vervangt de inhoud van het pakje door een fles en bevrijdt Bert, terwijl de schurken het huis leeghalen. Bert gooit hen in de kelder, maar ze dreigen te ontsnappen. Knobbel arriveert net op tijd.
Blinkstein is echter ontsnapt en hij haalt het pakje op in het huis. J.R. Chewing geeft er 50.000 dollar voor en de ruil vindt plaats. Blinkstein, door de politie achtervolgd, stopt de omslag met het geld in een vuilnisbak. Hij wordt opgepakt, en tegen de tijd dat hij weer vrij is, is de vuilkar al geweest. Weg centen. En J.R. Chewing ontdekt op het vliegtuig dat hij bedrogen is. Snuffel heeft zijn beeldje terug en Bert ontdekt dat joggen niet altijd gezond is: hij loopt een vuilnisbak omver en “Systeem Kleerkast” zit erop.
Bespreking
Alweer een uiterst typisch Pom-verhaal. Veel actie, onverwachte plotwendingen die zich opstapelen, de toevalligheden die daar de oorzaak van zijn, en veel humor. Vooral de politie en mevrouw Knobbel (onrechtstreeks) moeten het ontgelden.
Wat ook opvalt: Pom geeft de pointe al weg in de titel van het verhaal. Elke lezer heeft onmiddellijk door dat de inbrakenplaag en de kleerkast met elkaar te maken hebben. Toch is het een spannend verhaal. Deze schijnpointe heeft als doel om de humor in het verhaal te vergroten en dat lukt zeer goed. Eén van mijn favoriete verhalen, zij het niet het beste verhaal van Pom.